Een baby kan huilen om veel redenen. Huilen is de enige manier voor een baby om te laten merken dat er iets aan de hand is. Geef er daarom zeker aandacht aan. Als je baby 'normaal huilgedrag' heeft, kun je eerst de meest voor de hand liggende oorzaken proberen uit te sluiten.
Normaal huilen
Als je baby in korte, forse stoten huilt met een geluid dat niet onaangenaam is om te horen, dan kan je kind honger of dorst hebben. Maar je kind kan ook last hebben van de kou, buikkrampjes of kwaadheid.
Huilt je baby langgerekt of zeurderig? Dan kan hij last hebben van fysiek ongemak, zoals doorbrekende tandjes, luieruitslag of een vuile luier. Maar het kan ook zijn dat je kind last heeft van psychisch ongemak, zoals graag aandacht en stimulatie willen.
Als je baby vaak en langdurig huilt met monotoon geluid, dan kan het zijn dat je een huilbaby hebt. Maar het kan ook zijn dat je kind een (voedsel)allergie heeft of een ander chronisch probleem.
Abnormaal huilen
Let goed op de manier waarop je baby huilt. Merk je 'abnormaal huilgedrag' bij je baby? Vraag dan zo snel mogelijk advies van je huisarts. Je baby heeft waarschijnlijk medische hulp nodig!
-
Kreunend. Je baby kan uitgeput of ernstig ziek zijn.
-
Met een zwak geluid. Je baby voelt zich ziek of hij heeft buikpijn. Maar je kind kan ook hees zijn door een keelontsteking. Let ook op andere aspecten van het huilen om de precieze oorzaak te achterhalen.
-
Zonder tranen. Je baby heeft last van uitdroging.
-
Eerst zonder geluid en zonder ademhalen, daarna krijsend. Je baby heeft waarschijnlijk een ernstige verwonding.
-
Schel, diep of met grof geluid. Je baby is ernstig ziek, heeft buikpijn of hoofdpijn.
-
Onaangenaam. Het kan zijn dat je baby een genetische afwijking heeft of er is sprake van een andere dieperliggende medische oorzaak.
