Er zijn kinderen die in sociale situaties hun mond stijf dicht houden. In hun vertrouwde omgeving of met vertrouwde mensen praten ze wel. Dit noemt men wel (selectief) mutisme.
Strikt genomen is dit een angststoornis. Het probleem is dat een stil kind vaak niet opvalt en dat het probleem dus lang niet onderkend kan zijn.
Wat kun je zelf doen?
Het helpt niet om het kind te dwingen te praten. Het probleem wegwuiven helpt evenmin. Neem je kind serieus. Probeer het probleem bespreekbaar te maken, vraag welke situaties spannend zijn of juist minder spannend.
Als je kind nooit iets durft te vragen in de winkel, kies dan samen een rustige winkel uit en laat je kind bedenken wat hij graag wil hebben. Hij mag het dan zelf kopen. Ga mee de winkel in, maar blijf op de achtergrond. Als je kind echt niet verder durft, mag hij steun vragen bij jou, maar je grijpt niet in. Lukt het niet, dan probeer je het later nog een keer, net zolang tot het goed gaat.
Professionele hulp
Als ouder kun je niet altijd veel bereiken, omdat je kind vaak juist problemen zal ervaren als jij er niet bij bent. Spel- of gedragstherapie kan helpen. Hierbij leert je kind de angst voor het spreken stapje voor stapje te overwinnen.
