Een baby die maar niet stopt met huilen is zenuwslopend voor de ouders. Want niet alleen het huilen gaat door merg en been, als je 's nachts geen slaap krijgt, wordt het pas echt moeilijk.
Het gaat ooit over
Je kunt je proberen vast te houden aan de gedachte dat je kind eroverheen zal groeien. Maar je uithoudingsvermogen wordt natuurlijk wel op de proef gesteld.
Wisseldiensten
Als je een partner hebt, is het verstandig om meteen 'wisseldiensten' te gaan draaien. Ben je een alleenstaande moeder dan is het belangrijk dat je een praktische oppas zoekt, zodat je zelf ook eindelijk wat kunt slapen. Ook al is het maar enkele uren.
Probeer positief contact te krijgen
Vind je het (mede door het vele huilen) erg moeilijk om positief contact te krijgen met je baby? Of heb je in plaats van liefdevolle gevoelens meer haatgevoelens of juist een heel erg 'neutraal' of emotieloos gevoel tegenover je baby? Dan is het verstandig om contact te zoeken met je huisarts of een hulpverlener. Er zijn centra voor moeders met jonge kinderen, waar je met hulp van pedagogen en psychologen je band met je kind (opnieuw) opbouwt. Wacht liever niet met het vragen om hulp, elke dag is belangrijk.
Hulplijn
Het is statistisch bewezen dat ouders van huilbaby's op een gegeven moment kunnen doorslaan. Er is dus een reëel gevaar dat je vermoeidheid het van je overneemt en dat je je eigen kind door elkaar gaat schudden of slaan. Je kunt dan niet meer goed nadenken. Ook al is het natuurlijk uit pure overmacht, het valt onder kindermishandeling, het is levensgevaarlijk voor de baby en ook afschuwelijk voor jezelf. Spreek af wie je kunt bellen als je merkt dat je het niet meer aan kunt. Loop desnoods een blokje om, zodat je tot rust kunt komen. Zorg voor steun en neem contact op met de hulpverlening.
